Blog

“Greed is good.” Als we de film ‘Wall Street’ moeten geloven, werd het beurs- en bankwezen in de jaren tachtig gedreven door genadeloze geldzucht. Pensioenfondsen werden leeggeroofd en bedrijven gingen bij bosjes failliet. Als broker zou je nooit rijkdom vergaren met humaan handelen. Een relatief jonge tak van de economische wetenschap spreekt dit in alle opzichten tegen, namelijk het ‘Behavioral Finance’. Deze beleggingsmethode stelt gevoelens voorop.

Door: Liza Sophie de Boer

Behavioral Finance stelt dat beleggers niet volledig rationeel handelen, maar zich voortdurend beroepen op hun emoties bij het nemen van beslissingen. Een frappante ontwikkeling, aangezien beleggen doorgaans wordt omschreven als wetenschap die te vangen is in een grafiek. Bovendien laten beleggers zich bij besluiten leiden door rendementen uit het verleden. Na de kredietcrisis van 2007 bleek hoe irrationeel beleggingsbeslissingen waren en dat beleggers wel degelijk zeer emotioneel verbonden zijn met hun aankoop.

Hebzucht en angst worden gezien als de twee belangrijkste emoties bij beleggen. Met het ontbreken van deze twee sentimenten zou het beurswezen in zekere zin niet functioneren. Beleggers zouden zonder hebzucht niet streven naar een zo hoog mogelijk rendement, waardoor de koers gelijk zou blijven. En beleggen zonder angst zou leiden tot hoge risico’s en daardoor een lager of negatief rendement. In feite heffen de twee emoties elkaar op.

En hoe zit het met onze andere menselijke emoties? Denk aan hoop en spijt. In de wereld van schurk Gordon Gekko betekenen deze woorden hoogstwaarschijnlijk niets. Maar in de huidige tijdsgeest zijn deze emoties niet meer weg te denken bij de beurs. Beleggers hopen op een goed lopend aandeel en hebben soms spijt dat ze hem niet eerder verkochten. Beleggers zijn hebzuchtig voor meer winst en angstig voor verlies. Behavioral Finance heeft de invloed van emoties op de financiële markt geïntroduceerd. En dat maakt ons tegenwoordig sympathieke geldwolven.